Το καλάθι σας είναι άδειο!
Ποταμόπλοια / 57
Νουβέλα
Ένας άνδρας μένει βουβός. Όμως σκέπτεται, ανησυχεί, ελπίζει, θυμώνει, κοροϊδεύει, δραπετεύει, φοβάται. Στην αρχή σε νοσοκομείο και στη συνέχεια εσώκλειστος σε κέντρο αποκατάστασης θέλει να προσαρμοστεί και να νιώσει καλά σε συνθήκες που από σύμπτωση κλήθηκε να ζει. Δεν του λείπουν οι συνήθειες κι οι εμμονές του – κι όσο κι αν έχει χάσει τα στηρίγματα της προηγούμενης ζωής επινοεί νέα, άλλα κωμικά, άλλα φρούδα, άλλα σπαρακτικά. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο βρίσκεται στην πόρτα επιθυμώντας να την ανοίξει, χωρίς να τον απασχολεί τί θα βρει πίσω από αυτή.
ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΓΡΑΨΑΝ:
10+1 εξαιρετικά ελληνικά πεζογραφήματα που διαβάζονται και στην …πλαζ
Τα 11 παρουσιαζόμενα πεζογραφήματα, μυθιστορήματα και διηγήματα, είναι όλα εξαιρετικώς ενδιαφέροντα, όπου όμως το καθένα διατηρεί την ιδιαιτερότητα του. Από τη μίξη φαταστικού με το πραγματικό, τη δύναμη της παιδικής ηλικίας, το αναμοχλευμένο παρελθόν από την σκοπιά του παρόντος έως τη σημερινή ιλαροτραγική παραγματικότητα και τους “αόρατους” ανθρώπους δίπλα μας, κάθε συγγραφέας προσφέρει μια διαφορετική λογοτεχνική οπτική. Είναι όψεις μια καλειδοσκοπικής πραγματικότητας με άπειρες προεκτάσεις.
Κώστας Μίντζηρας, Στην πόρτα, Ποταμός
Ένας άνδρας την ώρα που ετοιμάζεται να βγει από το σπίτι κι ενώ έξω από την πόρτα τον περιμένουν φίλοι ή συγγενείς για κάποια έξοδο σωριάζεται ξαφνικά στο πάτωμα. Στη συνέχεια βρίσκεται στο νοσοκομείο. Δεν μπορεί να περπατήσει, να μιλήσει, αυτοεξυπηρετηθεί. Η αφήγηση είναι του ίδιου, καθώς προσπαθεί να καταλάβει τι του συμβαίνει. Η περίοδος του νοσοκομείου είναι σχετικά σύντομη και ακολουθεί η παραμονή του σε κέντρο αποκατάστασης. Έχει πλήρη άγνοια τι του έχει συμβεί.
Δυνατή γραφή, σφιχτή αφηγηματικά δομή – παρόλο που το θέμα δεν προσφέρεται-, συγκινησιακή δύναμη χωρίς αισθηματολογίες.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ
του Γιάννη Ν. Μπασκόζου, www.oanagnostis.gr, 28.7.2025
Όταν μιλάμε για να μην ακουστούμε
Πώς θα ήταν ένα πρωί, βράδυ ή απόγευμα να βρεθούμε σωριασμένοι στο δάπεδο, μόνοι μας στο σπίτι, και η φωνή να μη βγαίνει από μέσα μας; Πώς να μοιάζει όταν μόνο εμείς ακούμε αυτά που λέμε κι αυτά να είναι πολλά με ασταμάτητη ροή και ασυνέχειες; Κι είναι αλήθεια τόσο βασανιστικό να μην ακουγόμαστε όταν μια ζωή είχαμε κουραστεί να τραβάμε την προσοχή των άλλων με λέξεις;
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ
Ελένη Καραμαγκιώλη, epohi.gr, 22.6.2025
Κώστας Μίντζηρας: «Ήθελα να δοκιμάσω τα όρια μιας επικοινωνίας με τον εαυτό μας»
Ο Κώστας Μίντζηρας, γνωστός δικηγόρος, μας συστήνεται ως συγγραφέας με ένα εντυπωσιακό ντεμπούτο. Κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ποταμός η νουβέλα του «Στην Πόρτα» όπου διεισδύει στην υπαρξιακή ανάγκη της απογύμνωσης του εαυτού από κάθε ιδιότητα. Με αφορμή την αναγκαστική «σιωπή» στην οποία οδηγείται ένας άντρας, εξερευνούμε σε αυτή τη συνομιλία τα όρια, αλλά και τις προκλήσεις, μιας ουσιαστικής επικοινωνίας με τον εαυτό μας.
Ακούστε την εκπομπή εδώ
https://syggrafeis-ektos-vivlion, 27.4.2025
Δίαυλος
Η ανάλυση/ερμηνεία του λογοτεχνικού κειμένου δεν είναι ποτέ αυτοσκοπός στην κριτική. Ανάλυση εξάλλου δεν σημαίνει έτσι απλά κριτική. Η ανάλυση πρέπει να είναι ένδειξη της θερμοκρασίας του κειμένου: νοηματικές και γλωσσικές προσμείξεις που αναδεικνύουν το ύφος. Η ανάλυση οφείλει να στέκει ως αφανής προκείμενη σε “επιχείρημα” που θα στηρίξει (ή θα υποσκάψει) την αξία του κειμένου, κάπως σαν τις αναλύσεις στις οποίες επιδίδεται ο ήρωας του πρωτοεμφανιζόμενου Κώστα Μίντζηρα, καθώς αποπειράται να στηρίξει τον εαυτό του.
Η νουβέλα ανοίγει με έναν στίχο του Francis Ponge: «Μιλώ και με ακούς, άρα υπάρχουμε».
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ
Αλέξανδρος Ζωγραφάκης, istos, 5.4.2025
Τι διάβασα
«To 166 ξεκινάει. Γιατί δεν έρχεται και αυτός μαζί; Σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ, αλλά όχι. Δεν έχω γιο. Μαλακίες λένε. Κι αν έχω; Σιγά τ’ αυγά. Δεν θυμάμαι να με έχει επισκεφτεί γιος. Εκτός και αν κοιμόμουνα. Ησυχάζω και κλείνω τα μάτια. Ενα απότομο φρενάρισμα με κάνει να τα ανοίξω πάλι. Η πόρτα ανοίγει. Φτάσαμε».
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ
Γιάννης Παντελάκης, eleftherostypos, 8.3.2025
Πέντε αξιοσύστατες νέες φωνές
Στη νουβέλα με τον παράδοξο τίτλο Στην πόρτα, ο Κώστας Μίντζηρας αναδύει μια αίσθηση απομόνωσης και σωματικής και ψυχικής παράλυσης, μέσα από τη ζωντανή αλλά και συγκεχυμένη αφήγηση ενός ανθρώπου που βιώνει την αρρώστια και τη φθορά. Εστιάζοντας στον εαυτό του, ο κεντρικός αφηγητής παραμένει εγκλωβισμένος σε ένα παραμορφωμένο και βασανισμένο σώμα, που δεν του επιτρέπει να κινηθεί ελεύθερα και φυσιολογικά. Γεμάτος αγωνία και απογοήτευση και χωρίς να μπορεί να συνειδητοποιήσει τη βαρύτητα της πτώσης του (σωματικής και πνευματικής), βρίσκεται αντιμέτωπος με πολλές ευτράπελες καταστάσεις και απρόοπτα.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ
Χρύσα Φάντη, επιμέλεια Μισέλ Φάις, efsyn, 11.1.2025
Ελληνική λογοτεχνία: Οι νέες εκδόσεις που διαβάσαμε και ξεχωρίσαμε
Η ομάδα του «Κ» επιλέγει μυθιστορήματα και συλλογές διηγημάτων και ποιημάτων από τις πρόσφατες κυκλοφορίες
Ένας άντρας περιγράφει την πτώση του στο πάτωμα του σπιτιού, την εισαγωγή του στο νοσοκομείο, τα λόγια και τον πανικό των κοντινών του ανθρώπων, τις κινήσεις των γιατρών και των ασθενών, τις ακατάληπτες προτάσεις των ασθενών στο διπλανό κρεβάτι, τις μυστηριώδεις επισκέψεις στο κέντρο αποκατάστασης. Μέσα από τα κοφτά κεφάλαια και τις απλές προτάσεις της νουβέλας Στην πόρτα (εκδ. Ποταμός), ο ήρωας του Κώστα Μίντζηρα κουβαλάει ένα υπαρξιακό άγχος για ό,τι κρύβεται καθημερινά πίσω από την πόρτα του δωματίου του. —Π.ΤΣ.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ
Παντελής Τσομπάνης, kathimerini, 18.12.2024
