Μυθιστόρημα
μτφρ: Άννα Παπασταύρου
Το Φάμπρικο (που είναι και η γενέτειρα του Ρομπέρτο Καμούρι) έχει δύο βασικούς δρόμους, λιγοστούς κατοίκους, χωράφια τριγύρω, και από πάνω ένα ουρανό σαν από βαμβάκι. Τρεις οι βασικοί χαρακτήρες ο Ντάβιντε, ο Βαλέριο κι ανάμεσά τους η Ανέλα που γίνεται ο βράχος που πάνω θα πέσει η φιλία των δύο ανδρών.
Με αδρές, ζωηρές πινελιές το Σε μέτρα ανθρώπινα είναι ένα μυθιστόρημα σε ιστορίες: ιστορίες αγάπης και φιλίας, εμπιστοσύνης και προδοσίας, ζωής και θανάτου, όπου όλοι οι χαρακτήρες αγωνίζονται να απελευθερωθούν από το εγκατεστημένο μέσα τους ανεξήγητο αίσθημα ενοχής και να βρουν τη θέση τους στον κόσμο.
ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΓΡΑΨΑΝ:
Σε μέτρα ανθρώπινα - Roberto Camurri
Ο χρόνος είναι σύγχρονος, ο τόπος είναι το Φάμπρικο, μια μικρή κωμόπολη της περιφέρειας της Ρέτζιο Εμίλια, εκεί όπου ο Καμούρι γεννήθηκε το 1982. Δεν είμαι σίγουρος αν ο χαρακτηρισμός σπονδυλωτό μυθιστόρημα χαρακτηρίζει με ακρίβεια το Σε μέτρα ανθρώπινα ή αν θα ήταν πιο ακριβές να πω πως πρόκειται για ένα πολυεστιακό μυθιστόρημα, αφού τα πρόσωπα εδώ επανέρχονται από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, αλλού σε πρώτο και αλλού σε δεύτερο ρόλο, περνώντας από τη μια υποϊστορία στην επόμενη, συνθέτοντας μια μεγάλη αφήγηση σε μέτρα ανθρώπινα, όπως πολύ εύστοχα ο τίτλος επισημαίνει, πράγματα απλά και γεγονότα μικρά, η ζωή κάποιων προσώπων στο Φάμπρικο μέσα στα τελευταία χρόνια, όνειρα, έρωτες, χωρισμοί, προσδοκίες, περιορισμοί, ενηλικίωση, θάνατοι, εξαρτήσεις, γέλιο, κλάμα, τσακωμοί και φιλίες, οικογένειες, κάποιοι που κατάφεραν να φύγουν για να επιστρέψουν με τη μια ή την άλλη αφορμή, να δουν ξανά τη γνώριμη εικόνα του μέρους, ελάχιστα διαφοροποιημένη, σε κάθε επαρχία τίποτα, θαρρείς, δεν αλλάζει ποτέ.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ
https://no14me.blogspot.com, 27.9.2025
Σε μέτρα ανθρώπινα
Πρόσφατα μόλις, διάβασα το βιβλίο της Καταρίνα Φόλκμερ, Στον γιατρό ή Το εβραϊκό πουλί, χωρίς να ξέρω πως το ιδιαίτερο φορμάτ της έκδοσης αποτελούσε μέρος μιας σειράς εν τη γενέσει. Το συνειδητοποίησα πιάνοντας στα χέρια μου το Σε μέτρα ανθρώπινα, το πρώτο βιβλίο του Ιταλού Ρομπέρτο Καμούρι που κυκλοφορεί στα ελληνικά, σε μετάφραση Άννας Παπασταύρου από τις πάντα δημιουργικά ανήσυχες εκδόσεις Ποταμός.
Επηρεασμένος σαφέστατα από την επιλογή της Φόλκμερ, πόσο απολαυστική η πρόζα της και πόσο φρέσκος ο ιδιότυπος αυτός μονόλογος, θέλησα άμεσα να δω το επόμενο βήμα τής νέας αυτής σειράς, που ελπίζω πως εμφανίστηκε για να μείνει και να βρει το κοινό της εκεί έξω. Η απόφαση σίγουρα επηρεάστηκε και από τη χώρα προέλευσης, είναι κάποια χρόνια τώρα που η κάποτε προβληματική αναγνωστική μου σχέση με τη σύγχρονη ιταλική λογοτεχνία, όχι απλώς έχει αποκατασταθεί, αλλά διάγει περίοδο έντονου πάθους. Πρόσφατα είχαν προηγηθεί δύο καταπληκτικά βιβλία, Η τελειότητα του Βιντσέντζο Λατρόνικο (μτφρ. Δήμητρα Δότση, εκδόσεις Loggia) και το Χωριστά δωμάτια του Πιερ Βιτόριο Τοντέλι (μτφρ. Δέσποινα Γιαννοπούλου, εκδόσεις Πόλις). Προσδοκίες στο φουλ, λοιπόν.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ
Γιάννης Καλογερόπουλος, www.haniotika-nea.gr, 1.6.2025
Ο Ρομπέρτο Καμούρι πιστεύει περισσότερο σ’ αυτούς που αγωνίζονται παρά σ’ αυτούς που θριαμβεύουν
Ο Ιταλός συγγραφέας που γεννήθηκε στον κάμπο του Φάμπρικο και αγαπά τον Χέμινγουει, μιλά στην Γιώτα Κοτσέτα για την κυκλοφορία του βιβλίου του «Σε ανθρώπινα μέτρα» (εκδ. ΠΟΤΑΜΟΣ) και για όλα όσα αγαπά στους ήρωες του.
Βρισκόμαστε στο Φάμπρικο, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια. Φαντάσου μια νοητή γραμμή που συνδέει την Πάρμα με τη Φερράρα. Ε, κάπου ενδιάμεσα. Εκεί που γεννήθηκε ο Ρομπέρτο Καμούρι. Εκεί που διαδραματίζεται και το πρώτο του βιβλίο, A misura d’ uomo, που εκδόθηκε το 2018 (ΝΝΕ) και κέρδισε τις εντυπώσεις (βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα), που μεταφράστηκε σε 3 διαφορετικές γλώσσες και που τώρα κυκλοφορεί και στη χώρα μας από τις εκδόσεις Ποταμός σε μετάφραση Άννας Παπασταύρου με τίτλο Σε ανθρώπινα μέτρα.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ
Γιώτα Κοτσέτα, popaganda, 1.6.2025
23 αξιοσημείωτα βιβλία μικρών, κυρίως, εκδοτικών οίκων
Ένας καλός συγγραφέας από την Ιταλία, με ένα απλό, ουσιαστικό λογοτεχνικό λόγο, ο οποίος ξεχώρισε με το πρώτο μυθιστόρημα Σε μέτρα ανθρώπινα. Πρόκειται για ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα με μικρές ιστορίες που αρθρώνονται γύρω από τρία βασικά πρόσωπα. Χώρος ένα χωριό, το Φάμπρικα, με δύο δρόμους, δημαρχείο, νεκροταφείο, λιγοστά μαγαζιά. Οι τρεις βασικοί χαρακτήρες είναι η Ανέλα, ο σύζυγος της Ντάβιντε και ο κοινός φίλος τους Βαλέριο. Γύρω τους ο μικρός αδελφός του Ντάβιντε, Μάριο, που ποτέ δεν μπόρεσε να χωνέψει το θάνατο του Ντάβιντε, όπως η Ανέλα δεν μπορεί να μάθει τι έγινε το βράδυ που οι δύο φίλοι Ντάβιντε και Βαλέριο «τα σπάσανε». Οι ιστορίες των ηρώων ξετυλίγονται σε μικρά ενσταντανέ, σαν κάποιο φλας να φωτίζει ένα τμήμα της ζωής τους και στη συνέχεια να σβήνει αφήνοντας κάποια πράγματα στο σκοτάδι. Θα τα φωτίσει το επόμενο φλάς στην επόμενη ιστορία. Η ιστορία προχωρά έτσι σταδιακά, με μικρές πληροφορίες που συμπληρώνουν το τελικό παζλ. Γραμμένο πολύ απλά, όπως αρμόζει σε μια απλή ιστορία, με μέτρο και ουσία.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ
του Γιάννη Ν.Μπασκόζου, oanagnostis, 30.5.2025