Βορόνκα Ιλάριε [Volonca Ilarie]

Ο Ilarie Voronca, κατά κόσμον Eduard Marcus, γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1903 στη Βράιλα της Ρουμανίας και πέθανε στις 4 Απριλίου 1946 στο Παρίσι. Προερχόμενος από μια μη θρησκευόμενη εβραϊκή οικογένεια, σπούδασε φιλολογία και λογοτεχνία, και από νεαρή ηλικία εντάχθηκε στον λογοτεχνικό κύκλο του Βουκουρεστίου  υπό την καθοδήγηση του Eugen Lovinescu. Το 1922 δημοσίευσε τα πρώτα του κείμενα στο πλαίσιο του κινήματος Sburătorul, με ποιήματα συμβολιστικού χαρακτήρα και σκοτεινό, δραματικό τόνο.
Το 1923 εξέδωσε στη Βουκουρέστι το πρώτο του βιβλίο, Restriști, εικονογραφημένο από τον Victor Brauner, και την επόμενη χρονιά δημιούργησε μαζί του το περιοδικό 75 HP, που αποτέλεσε ορόσημο της ρουμανικής avant-garde. Ανέπτυξαν τη  Pictopoésie, όπου η σύνθεση των λέξεων συνεργάζεται με τη γραφιστική και το ρυθμό, δημιουργώντας μια νέα αντίληψη για το ποιητικό κείμενο ως οπτική και ακουστική εμπειρία. Η περίοδος αυτή καθιέρωσε τον Voronca ως σημαντική μορφή του κονστρουκτιβισμού και της ρουμανικής πρωτοπορίας.
Το 1933 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι με τη σύζυγό του, Colomba, αναζητώντας ένα ευρύτερο δημιουργικό και λογοτεχνικό περιβάλλον. Εκεί έγραψε το La confession d’une âme fausse, το έργο που διερευνά την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ψυχής. Γράφτηκε στα γαλλικά, γιατί  ο Voronca ήθελε να ενταχθεί στον γαλλικό λογοτεχνικό χώρο και ν’ απευθυνθεί σ’ ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό κοινό. 
Το βιβλίο γνώρισε θερμή υποδοχή στη Γαλλία, κυρίως ανάμεσα στους αναγνώστες και τους κριτικούς που παρακολουθούσαν τη νεωτερικότητα στην ποίηση και την πρόζα. Εκτιμήθηκε για το βάθος της ψυχολογικής του παρατήρησης και για την αισθητική του μορφή, την πυκνότητα και την ένταση του γλωσσικού του ύφους.
Σήμερα, το La confession d’une âme fausse θεωρείται σημείο αναφοράς για την κατανόηση της ποίησης και της πρόζας του Voronca. Αναδεικνύει τον συγγραφέα ως έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ευρωπαϊκής avant-garde του 20ού αιώνα, συνδυάζοντας λυρικό βάθος, ψυχολογική αλήθεια και πρωτοποριακή γραφή.